Stel je voor…
een mens bestaat voor 70–80% uit water.
Tenminste…
als je dat ook daadwerkelijk drinkt.
Want anders moet je het halen uit je koffie van vanochtend.
Of uit thee.
Of uit iets waar “antioxidanten” op staat omdat dat geruststellend klinkt.
Maar goed. Water dus.
En ondertussen voedt diezelfde mens zich met wat een ander hem of haar vertelt dat “goed voor je is”.
Want zelf weten we het niet meer zo goed.
En dat is eigenlijk heel logisch.
Papa en mama hebben het druk.
Mama heeft geen tijd voor uitleg.
Papa zie je in het weekend. Of net voor bed.
En de supermarkt is voor jengelende kindjes het paradijs.
Dus moeder koopt.
Iets.
Iets met een kleurtje. Of een belofte.
Maar goed — even terug.
70–80% water.
Water dat transporteert.
Water dat informatie draagt.
Water dat alles in je lichaam verplaatst, verdunt, versnelt of juist vertraagt.
Wonderlijk spul.
Maar dat bewaren we voor later.
Want nu komen de pilletjes.
Een pilletje is chemie.
Chemie met informatie.
En die informatie wordt…
juist: opgelost in water.
In jouw water.
Dus stel je voor:
je slikt een pilletje.
Dat ene stofje verspreidt zich via water door je hele systeem.
Niet alleen daar waar het “bedoeld” is,
maar overal waar water komt.
En als je dat pilletje blijft gebruiken,
dan wordt je systeem steeds opnieuw overspoeld
met diezelfde boodschap.
Elke dag.
Soms jarenlang.
En dan zeggen we:
“Gek hè, dat mijn lichaam zo heftig reageert.”
Of:
“Ik voel me niet mezelf.”
Of:
“Mijn herstel gaat zo traag.”
Water jaagt je niet op.
Water stuurt je zenuwstelsel niet kunstmatig aan.
Water onderdrukt niets.
Het draagt. Het verbindt. Het reguleert.
Maar sommige stoffen die je erin oplost…
doen dat wel. Of plas je het uit..
Begrijp me goed:
dit is geen anti-pil-verhaal.
Soms is een pil nodig.
Soms zelfs levensreddend.
Maar als je lichaam voor het grootste deel uit water bestaat,
dan is het misschien niet zo vreemd om je af te vragen:
Wat voor informatie giet ik daar dagelijks in?
En belangrijker nog:
wat heeft dit lichaam eigenlijk nodig
om zélf weer te reguleren?
Dus stel je voor…
je hebt ergens last van.
De vraag is dan niet alleen:
wat slik ik? Waarom
Maar ook:
met wat overspoel ik mezelf al langer mee —
en wat heeft mijn systeem nodig om weer helder te worden? Een gezonde vis zwemt in schoon water.
Daar begint Beter Worden, toch..
