Kan je door niet(s) te voelen je goed voelen en kun je dat met een pilletje oplossen?
Begrijp me niet verkeerd: chemie is prachtig.
Zonder chemie geen bruggen, geen smartphones en geen aspirine.
Aardolie is ook geweldig — in je auto. Of je motor. Dat rijdt heerlijk.
Maar…
je giet het toch ook niet in je lijf omdat het zo goed werkt in een verbrandingsmotor?
En dat is een beetje hoe ik soms naar pilletjes kijk.
Veel medicijnen zijn gebaseerd op chemische stoffen waarvan we zeggen:
“Dit doet iets, dus dit is goed.”
En vaak is dat ook zo. Echt.
Maar:
- niet elk pilletje past bij elk lichaam
- niet elke klacht vraagt om onderdrukking
- en niet alles wat “werkt” helpt ook bij beter worden
Sommige middelen lossen iets op.
Andere schuiven het probleem netjes onder het tapijt.
En weer andere zijn bedoeld voor een korte rit,
maar worden jarenlang gebruikt alsof het onderhoudsvrij is.
“Natuurlijk” is trouwens ook geen heilig woord.
De natuur is prachtig — en dodelijk efficiënt.
Niet alles wat natuurlijk is, is veilig.
En niet alles wat synthetisch is, is verkeerd.
De vraag is dus niet:
Is dit natuurlijk of chemisch?
De vraag is:
wat heeft dit lichaam, op dit moment, nodig om verder te komen?
En daar past zelden één pilletje bij.
