Het leven is als een rivier. Soms kabbelt het rustig, soms slingert het je een onverwachte kant op, en af en toe voelt het alsof je zonder zwembandjes midden in de stroom ligt. Maar weet je? Je hóeft niet altijd te vechten tegen de richting waarin het water je meeneemt. Misschien mag je gewoon even drijven.
Voel wat je voelt. Heb je een ‘ja’? Heerlijk, geniet ervan. Voel je een ‘nee’? Dat is ook helemaal oké. Het hoeft niet anders te zijn dan het nu is. Je hoeft niet meteen iets te fixen of recht te zetten. Laat het er gewoon zijn. Net als de rivier haar eigen loop heeft, mag jij je eigen ritme volgen.
Alles beweegt. Zelfs een rots – al zie je dat misschien niet. Maar op moleculair niveau danst die steen vrolijk mee met het leven. Net als jij. En je gedachten en gevoelens? Dat zijn net kleine stroompjes die vanzelf een weg vinden. Je hoeft ze niet tegen te houden. Verandering is de enige constante, en wanneer je dat omarmt, komt er ruimte. Ruimte om te ademen, om te voelen, om gewoon te zijn.
Als alles in jou mag stromen, voelt het vaak lichter, zachter. Alsof je lichaam en geest in harmonie samenwerken. Maar als je jezelf blokkeert – je gevoelens opkropt, je gedachten vastzet – dan kan je lichaam niet anders dan signalen geven. Soms in de vorm van spanning, vermoeidheid of een kwaaltje. Een liefdevol fluisterend: “Lief mens, mag het wat zachter?”
Gezondheid is niet iets wat je hoeft vast te grijpen of te bevechten. Het is er, als een natuurlijke stroom, zolang je niet blijft hangen in wat je níét wilt of níét fijn vindt. Panta rhei – alles stroomt. En jij mag meebewegen.
Dus laat los wat zwaar voelt. Adem in, adem uit. Vertrouw op de stroom van het leven. Je bent precies waar je nu moet zijn. 🌊💙
