(en sommigen daar jeuk van krijgen)
Er bestaat een interessante realiteit.
De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) erkent acupunctuur als therapeutische interventie voor een breed scala aan klachten.
En tegelijkertijd bestaan er personen die zich fanatiek inzetten tégen alles wat niet binnen hun eigen denkkader past.
Waaronder acupunctuur.
Dat is op z’n minst… best grappig bijna poëtisch.
Want laten we even twee werelden naast elkaar zetten.
Aan de ene kant:
Een wereldwijde gezondheidsorganisatie.
Met wetenschappers.
Artsen.
Onderzoekers.
Decennia aan klinische data.
Duizenden studies.
Miljoenen behandelingen wereldwijd.
Die zegt:
👉 Acupunctuur heeft therapeutische waarde.
Aan de andere kant:
Mensen die zeggen:
👉 Onzin.
👉 Placebo.
👉 Kwakzalverij.
Vaak zonder ooit een meridiaan lees kanaal of netwerk gevoeld te hebben.
Terwijl wetenschappelijke studies het aan getoond hebben het bestaan ervan.
Zonder ooit polsdiagnostiek geleerd te hebben.
Zonder ooit een lichaam energetisch “gelezen” te hebben.
Dat vraagt om een klein moment van stilte.
Misschien kijken beide kampen niet naar hetzelfde universum.
De reguliere geneeskunde is grotendeels gebouwd op:
- Zichtbare structuren
- Meetbare stoffen
- Snijbare anatomie
- Biochemische processen
Dat is niet fout.
Dat is één perspectief.
Een krachtig mooi perspectief.
Maar wel enigzins beperkt.
De Chinese geneeskunde (waar acupunctuur onderdeel van is) kijkt wat anders.
Niet alleen naar organen.
Maar naar kan het werken en dat is hetzelfde als simpel gezegd iemand aan een ecg .. is er stroming geeft het hart een frequentie
Niet alleen naar chemie.
Maar naar de chemie van energie.
Niet alleen naar onderdelen.
Maar naar de samenhang van de organen.
En dat al meer dan 3000 jaar.
Zonder MRI.
Zonder CT-scan.
Zonder labwaarden.
Maar mét observatie. Klinische observatie in vivo
Met oog voo patroonherkenning.
Met ervaring, therapeutisch, klinisch, wetenschappelijk maar met hun ärtsen”
En vooral: met resultaat.
Dan ontstaat de frictie. Als je iets afbakend
Want als jouw meetinstrument alleen een liniaal is,
dan kan als tekenleraar geen energie gemeten worden zoals een elektriciën dat kan dan bestaat elektriciteit niet.
Niet omdat het er niet is.
Maar omdat je het verkeerde gereedschap gebruikt.
Acupunctuur werkt in een veld dat zich niet altijd laat vangen in klassieke meetmodellen.
Maar dat betekent niet dat dat veld niet bestaat.
We meten tegenwoordig:
- Hersengolven
- Hartcoherentie
- Bio-elektrische velden
- Celcommunicatie via elektrische signalen
Ze maken inzichtelijk waar de doktoren in het Oosten les in geven en exact de taal waar ze al duizenden jaren over spreken.
Andere woorden.
Zelfde werkelijkheid, 120 jaar “modern” tov “oud”
En dan ontmoet poëzie natuurkunde.
Oude taal ontmoet moderne wetenschap.
En dat maakt sommige mensen zenuwachtig.
Want als acupunctuur werkt…
Dan betekent dat dat het lichaam méér is dan een biochemische machine. Die je “alleen” kan meten / behandelen in jouw wereld
Dan betekent dat die regulatie niet alleen chemisch is.
Dan betekent dat dat informatie, frequentie en communicatie er ook zijn.
En dat is lastig in vitro zeker als je alles wil controleren, standaardiseren en patenteren. Dan word het Kwantum
De WHO erkent acupunctuur niet uit romantiek.
Niet omdat het iets is dat “leuk klinkt”.
Maar omdat er wereldwijd voldoende bewijs is dat het effect heeft bij onder andere:
- Pijn
- Misselijkheid
- Stress
- Functionele klachten
- Regulatie van zenuwstelsel en organen
Niet als wondermiddel.
Wel als zinvolle therapie en behandeling , ook een mogelijkheid.
Het grappige is:
Wat vandaag “kwakzalverij” heet,
was gisteren “onbegrepen”. Denk maar aan Semmelweis
Nu logisch en morgen “vooruitstrevend”.
We leven in een wereld van dualiteiten.
Westers — Oosters
Materie — Energie
Data — Ervaring
Beide zijn nodig. Maar dat zegt TCM al jaren ..
Narrow mindedheid ontstaat wanneer iemand zegt:
“Als ik het niet kan meten met mijn methode, dan bestaat het niet.”
Einstein heeft daarover gezegd: “Whether or not you can observe a thing depends upon the theory you use. It is the theory which decides what can be observed”
Dat is wel of geen wetenschap.
Of het is dogma.
Wetenschap hoort nieuwsgierig te zijn.
Niet bang.
Niet defensief.
Niet religieus vermomd als ratio.
Dan kiezen we kiezen we denk ik geen kamp.
We kunnen kiezen ..
Voor wat werkt.
Voor wat herstel ondersteunt.
Voor wat het lichaam helpt reguleren.
Of dat nu uit een lab komt.
Of uit een 3000 jaar “oude” ervaring met systeem.
Misschien is de toekomst van gezondheid dan geen strijd tussen werelden.
Maar een ontmoeting.
Waar poëzie en data elkaar aanvullen en ondersteunen, dat is het beste.
nog meer blog over:
👉 Wat meridianen eigenlijk zijn in moderne taal
👉 Waarom energie geen zweverig concept is
👉 Of hoe het lichaam communiceert via frequentie
