Afvallen is soms net politiek.
Niet omdat het over Den Haag gaat.
Maar omdat er ontzettend veel gepraat wordt en verbazingwekkend weinig overeenstemming bestaat.
Aan de buitenkant begint het al.
Iedereen heeft een mening.
Je moet minder eten.
Je moet juist meer eten.
Je moet ontbijten.
Je moet vasten.
Je moet sporten.
Je moet rusten.
Je moet koolhydraten schrappen.
Je moet vet eten.
Je moet calorieën tellen.
Je moet stoppen met calorieën tellen.
Na tien minuten heb je het gevoel dat je naar een politiekdebat zit te kijken.
Iedereen praat.
Iedereen weet het zelfs beter.
Niemand is het eens.
En vaak gaat het eigenllijk niet over het onderwerp maar ..
Maar het echte politieke circus speelt zich vaak niet buiten je af.
Het speelt zich af tussen je oren.
Daar zit (soms : ) een complete regering.
De “Vanaf Morgen Echt Beginnen Partij”.
De “Ik Heb Vandaag Al Genoeg Ellende Gehad Partij”.
De “Ach Eén Koekje Kan Toch Geen Kwaad Partij”.
De “Nu Toch Al Verpest Partij”.
De “Deze Keer Gaat Het Lukken Partij”.
De “Laat Ook Maar Weer Zitten Partij”.
En geloof me:
die vergaderen de hele dag. Highlight:
| De Hongerpartij behaalt een historische overwinning.
De Broccolicoalitie blijft achter op de bank eh zetel(s) , winst een bakje wortels.
08:00 uur.
De coalitie is gemotiveerd.
Vandaag gaan we het anders doen.
12:00 uur.
De oppositie stelt kritische vragen.
Hebben we eigenlijk wel genoeg gegeten? Is er genoeg in huis ..
15:00 uur.
Er ontstaat onrust.
Iemand brengt chocolade ter sprake.
17:30 uur.
Spoeddebat.
De Hongerpartij eist onmiddellijke actie.
20:00 uur.
De Disciplinepartij verlaat de coalitie.
22:00 uur.
Het kabinet valt.
22:01
De koelkast zit er weer bij bij de nabeschouwingen
Morgen nieuwe verkiezingen.
En misschien is dat wel waarom zoveel mensen vastlopen. Ja toch
met de dialoog, praten ..
Als je het daarmee oplost, nou mooi maar
Omdat ze denken dat afvallen een kennisprobleem is,
Eigenlijk niets doen en leven alsof er ergens nog een dieet bestaat dat ze niet hebben gehoord,
Het hebben over Nog een voedingsmiddel dat ze niet kennen.
Nog een geheim dat iemand achterhoudt. De puzzel kwijt zijn .. en
Mensen denken dat ze vechten tegen eten.
Maar vaak zijn ze vooral moe van het onderhandelen.
Met zichzelf.
Met alle adviezen.
Met alle meningen.
Met alle eerdere pogingen.
Daar zit een mooie waarheid in.
Maar meestal ontbreekt er geen informatie.
Meestal is er al een overvloed aan informatie.
Wat ontbreekt is rust.
Overzicht.
Inzicht.
Waarom wil een deel van jou afvallen terwijl een ander deel van jou naar chocola verlangt?
Waarom neem je je iets voor dat je later weer loslaat?
Waarom lijkt het alsof je soms tegen jezelf aan het onderhandelen bent?
Misschien is afvallen daarom minder een strijd tegen eten.
En meer een poging om vrede te sluiten.
Tussen wat je wilt.
Wat je voelt.
Wat je lichaam nodig heeft.
En wat de wereld om je heen allemaal roept.
Want zolang er buiten een debat gaande is én binnen een debat gaande is…
…is het eigenlijk niet zo vreemd dat er weinig beweging komt.
Zelfs de beste wil krijgt er dan niets meer door en dus is er geen beslissing. Nou ja er word wel wat gedaan maar ook weer niet he
😉
