Allemaal gedachten… over aapjes, stuur- en kermisautootjes. En JIJ.
Heb je wel eens geprobeerd om nergens aan te denken?
Echt nergens aan.
…
Precies.
Voor je het weet zit er alweer iets in je hoofd.
Een gesprek van gisteren.
Iets wat morgen moet gebeuren.
Een rekening.
Een pijntje.
Een idee.
Een herinnering.
Iemand die iets zei.
Iets wat je nog moet doen.
En dan ineens…
een aapje. Eh een wat
Waarom eigenlijk?
Geen idee.
Je hoofd doet dat.
Gedachten komen en gaan.
De ene trekt de andere mee.
En voor je het weet zit je midden in je eigen kermis.
Niet op een echte kermis.
Maar in je hoofd.
En autootjes
Misschien lijkt het soms wel een beetje op zo’n ouderwetse kermisattractie.
Je zit in een autootje.
Je denkt dat jij stuurt.
Maar er zijn allemaal dingen die je onderweg een andere kant op trekken.
Een gedachte.
Een gevoel.
Een herinnering.
Een geluid.
Een berichtje.
Een pijnscheut.
Een verwachting.
Een “wat als…”
En voordat je het merkt ben je alweer ergens anders.
Je lichaam zit hier.
Maar je hoofd is al drie attracties verder.
En ondertussen…
…zit daar ergens een zenuwstelsel dat al die informatie probeert te verwerken.
Want voor je zenuwstelsel is jouw binnenwereld óók informatie.
Wat je ziet.
Wat je hoort.
Wat je voelt.
Maar ook:
wat je denkt.
wat je verwacht.
waar je je zorgen over maakt.
waar je steeds opnieuw aan denkt.
En soms is het helemaal niet één grote gebeurtenis.
Het zijn juist al die kleine dingen.
Ping.
Een gedachte (aapje : )
Ping.
Nog één.
Ping.
En nog één.
Alsof alle attracties tegelijk aanstaan.
Misschien is dat waarom “even rustig” lastig is
Je gaat zitten.
Je doet niets.
Maar in je hoofd?
Kermis.
Je lichaam ligt stil.
Je hoofd rijdt rondjes.
En misschien vraag je je dan af:
“Waarom ben ik eigenlijk zo moe?”
Een interessante vraag.
Want rust is niet alleen:
niets doen.
Rust kan ook betekenen:
minder te verwerken hebben.
Minder prikkels.
Minder voortdurende input.
Minder moeten reageren.
Minder rondjes draaien in dezelfde gedachte.
En JIJ?
Daar zit misschien wel het interessantste deel.
Want jij hebt gedachten.
Maar je bent niet iedere gedachte.
Een gedachte kan langskomen zonder dat je er iets mee hoeft.
Je hoeft niet ieder autootje in te stappen met ieder aapje mee
Je hoeft niet iedere attractie in.
En je hoeft al helemaal niet de hele kermis draaiende te houden.
Soms is de eerste stap helemaal niet:
“Hoe krijg ik mijn hoofd leeg?”
Maar gewoon:
“Wat denk ik nou eigenlijk?”
Even kijken.
Even merken.
Even stoppen met automatisch meerijden.
Want misschien word(t) gezondheid dan weer logisch.
Want ..Een zenuwstelsel dat het voortdurend druk heeft, heeft ook iets nodig om weer rustiger te worden.
Niet omdat je gedachten fout zijn.
Maar omdat je niet de hele dag op de kermis hoeft te zitten.
Wat denk jij nou?
