voor “ik heb geen zin”
Er bestaat een magisch zinnetje dat bijna iedere Nederlander kent.
Niet van een goeroe.
Niet uit een zelfhulpboek.
Niet uit een dure coaching opleiding.
Nee…
Van je moeder.
“Dan moet je maar zin maken.”
En als kind vond je dat natuurlijk complete onzin.
Want hoe maak je in hemelsnaam zin?
Je hebt het niet.
Het is net alsof iemand zegt:
“Maak even een beetje meer motivatie.”
Waar haal je dat vandaan?
Uit de kast naast de sokken?
Onder het bed?
Achter de bank?
Maar ergens had moeder een punt.
Want wij hebben een klein probleempje als mens.
Wij wachten vaak op een gevoel dat eerst moet komen.
“Ik ga sporten als ik zin heb.”
“Ik ga gezonder eten als ik gemotiveerd ben.”
“Ik ga beginnen als ik er klaar voor ben.”
En daar zit de grap…
Want dat moment komt vaak niet.
De bank wint.
De telefoon wint.
De koekjes winnen.
En voor je het weet zit je drie uur later nog steeds op dezelfde plek, maar nu met een schuldgevoel erbij.
Gefeliciteerd.
Je hebt niets gedaan én je voelt je nog slecht ook.
Een perfecte combinatie. 😉
De grote vergissing
Veel mensen denken:
Actie → motivatie
Maar het werkt meestal anders:
Actie → resultaatje → goed gevoel → motivatie
Je hersenen zijn namelijk geen startmotor die eerst wat stroom nodig heeft voordat hij draait.
Het is meer een ouderwetse fietsdynamo.
Je moet eerst trappen…
dan komt het licht.
Niet andersom.
De Moeder Formule (te krijgen bij Beter Worden 😉
De formule is simpel:
Niet wachten op zin.
Beginnen met iets kleins.
Zin volgt vaak vanzelf.
Een wandeling van 5 minuten.
Een gezond ontbijt.
Een glas water.
Eén oefening.
Eén telefoontje.
Eén stap.
Niet omdat je ineens de meest gedisciplineerde persoon op aarde bent geworden.
Maar omdat je jezelf een signaal geeft:
“Mijn brein… wij zijn weer onderweg.”
(Dat is)Het geheim van mensen die veranderen
Mensen die veranderen hebben niet altijd meer motivatie.
Ze hebben vaak gewoon een kleiner startpunt.
Ze wachten niet tot de motor warm is.
Ze starten de motor.
En ja…
Soms komt er na 5 minuten nog steeds geen zin.
Dan doe je nog 5 minuten.
En soms ineens gebeurt het:
“Hé… eigenlijk valt het mee.”
Daar is hij.
De zin.
Die zat gewoon verstopt achter de eerste stap.
Dus als je morgen denkt:
“Ik heb geen zin…”
Dan zegt de (oude) moederformule:
“Dan moet je maar zin maken.”
Niet als straf.
Niet als streng vingertje.
Maar als herinnering:
Je gevoel hoeft niet altijd de baas te zijn.
Soms moet je lichaam eerst bewegen voordat je brein mee gaat doen.
Want beter worden begint zelden met:
“Ik heb er zoveel zin in!”
Het begint vaak met:
“Oké… ik doe gewoon één ding.”
En voor je het weet…
ben je alweer onderweg. Leuk he
