Als je hoofd je langzaam probeert te overtuigen dat niets meer zin heeft…
Het begint zelden met een grote klap.
Het begint vaak met kleine beetjes.
Nog een teleurstelling.
Nog een tegenvaller.
Nog een nacht slecht slapen.
Nog een rekening.
Nog een discussie.
Nog een dag waarop je alleen maar functioneert.
En zonder dat je het merkt, komt er iemand naast je lopen.
Niet echt natuurlijk.
Maar zo voelt het wel.
Wij noemen hem…
Het Zinloos Spook.
Het bijzondere aan dit spook is dat het niet schreeuwt.
Het fluistert.
“Waar doe je het eigenlijk nog voor?”
“Morgen is toch precies hetzelfde.”
“Iedere dag weer opstaan… werken… eten… slapen… en morgen opnieuw.”
“Heeft het allemaal eigenlijk nog wel zin?”
En juist omdat het fluistert, klinkt het soms alsof jij het zelf bent.
Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn.
En.. De tredmolen
Veel mensen voelen zich niet alleen moe.
Ze voelen zich gevangen.
Opstaan.
Werken.
Naar huis.
Eten.
Slapen.
Opstaan.
Werken.
Naar huis.
Eten.
Slapen.
Week na week.
Maand na maand… en dat
Jaar na jaar.
Niet omdat het leven objectief zinloos is.
Maar omdat het brein, onder langdurige stress, verdriet, pijn of uitputting, steeds minder ruimte krijgt om betekenis, nieuwsgierigheid en plezier te ervaren.
Alsof iemand langzaam de kleur uit het leven draait.
Het Spook leeft van herhaling
Het Zinloos Spook houdt van rondjes.
Het vertelt steeds hetzelfde verhaal.
Steeds dezelfde herinneringen.
Steeds dezelfde teleurstellingen.
Steeds dezelfde overtuigingen.
Het laat je denken dat de toekomst een kopie is van gisteren.
En als je dat lang genoeg gelooft…
dan voelt elke nieuwe dag als bewijs dat het waar is.
Maar ..Je bent niet je gedachten
Een gedachte is geen feit.
Ook niet als die zich duizend keer herhaalt.
Je brein produceert duizenden gedachten per dag.
Sommige zijn behulpzaam.
Sommige zijn complete onzin.
En sommige zijn ontstaan omdat je lichaam, zenuwstelsel en energie al veel te lang onder druk staan.
Wanneer je voortdurend overbelast bent, lijkt het alsof je gedachten steeds donkerder worden.
Maar misschien zijn die gedachten niet de oorzaak.
Misschien zijn ze óók een gevolg.
Het Spook haat beweging
Niet alleen letterlijk.
Ook figuurlijk.
Het Spook wil ook dat alles hetzelfde blijft.
Niet bellen.
Niet wandelen.
Niet afspreken.
Niet beginnen.
Niet hopen.
Want hopen betekent dat je misschien weer teleurgesteld kunt worden.
Dus overtuigt het Spook je dat niets doen en of proberen veiliger is.
Alleen…
stilstand voelt misschien veilig…
maar maakt de gevangenis vaak groter.
Er is .. Eén klein lichtje (als je depressief bent)
Je hoeft niet meteen gelukkig te zijn.
Je hoeft niet morgen de hele wereld weer mooi te vinden.
Misschien is vandaag één klein stapje genoeg.
Een wandeling.
Een gesprek.
Tien minuten buiten.
Een gezonde maaltijd.
Een goede nachtrust.
Een behandeling.
Een arm om je heen.
Niet omdat dat alles oplost.
Maar omdat ieder klein stapje een klein beetje bewijs geeft dat het Spook niet altijd gelijk heeft.
Op naar Beter Worden
(Wij) kijk(en) niet alleen naar gedachten.
Want soms probeert het hoofd een verhaal te verklaren dat eigenlijk in het hele lichaam is ontstaan.
En hoe meer het lichaam weer richting herstel beweegt…
hoe zachter de stem van het Zinloos Spook vaak wordt.
Misschien verdwijnt het niet vandaag.
Misschien ook niet morgen.
Maar fluisteren kan twee kanten op. Het gesprek is mogelijk
En dan kan er een andere stem ontstaan.
Een die (misschien) heel voorzichtig zegt:
“Misschien… is er toch nog iets om voor op te staan.” Ja
Lees de andere blog .. er is iets wat Zinloos Spoken van je wil horen..
