Stel je voor…
Je wordt wakker in een botsautootje.
In het begin begrijp je er niets van. Overal rijden mensen. Iedereen botst tegen elkaar op. De één rijdt hard, de ander kijkt niet uit, weer een ander lijkt expres tegen je aan te knallen.
Je eerste reactie?
“Niet botsen!”
“Kijk uit!”
“Blijf van me af!”
“Niet op mijn tenen!”
Maar hoe hard je ook roept… de botsingen gaan gewoon door.
En dan gebeurt er iets.
Je kijkt naar beneden.
Er zit een stuur op je autootje.
Een rem.
Een gaspedaal.
Dat is bewustzijn.
Niet dat de kermis verdwijnt.
Niet dat andere mensen ineens netjes gaan rijden.
Niet dat er nooit meer iemand tegen je aan botst.
Maar je ontdekt dat jij óók kunt sturen.
Je kunt uitwijken.
Je kunt remmen.
Je kunt gas geven.
Je kunt leren anticiperen.
Je kunt zelfs besluiten niet meer midden op de drukste kruising te blijven staan.
De kermis verandert niet.
Jij verandert.
En ineens voelt dezelfde kermis heel anders.
Bewustzijn betekent niet dat de wereld zich aanpast aan jou.
Bewustzijn betekent dat jij ontdekt dat je een stuur in handen hebt.
